Mąż się śmiał z nazwy wymyślonej przeze mnie, ale co mi tam 😉 – „trzymadełko” talerzy, widziałam takie cudo w jakimś filmiku na youtube i wiedziałam, że będę je miała, tylko jeszcze nie miałam pojęcia jak je zrobię. I pewnego dnia nagle dostałam olśnienia, zobaczyłam, że mamy w domu stary stojak do trzymania pokrywek (nie znam nazwy właściwej), postanowiłam wykorzystać rolki po papierze toaletowym, kilka perełek, drut i tak powstało trzymadełko :).

taki jest efekt końcowy, talerze wykonałam metodą decoupage

Kolejny talerz decoupage

i jeszcze jeden talerz, tym razem nie wykonałam go metodą decoupage, ostatnio widziałam w filmiku na youtube ciekawy talerz, nie wiem jak został on wykonany, ale tak mi się spodobał, że postanowiłam go zrobić. Niestety nie zapisałam  tego filmiku, a odnaleźć go nie potrafiłam, więc wykonałam go z pamięci.

a tak wygląda ostatecznie

Dzbanek, który przemalowałam i trochę wystylizowałam na miedziany, znalazł swoje miejsce w kuchni

i na sam koniec coś zupełnie z innej beczki, dekoracja, którą wykonałam do pokoju mojej Córeczki. Jest to dekoracja, która powinna przypaść do gustu wszystkim tym, którzy lubią recykling. Wykonałam ją  ze starego kartonu po pieluszkach (tak nawet to zbierałam ), drutu, perełek, sznurka :).

„Przytulaki – szmaciaki” – do wykonania tych zabawek użyłam poplamionych i zużytych ubranek mojej Córeczki, szablonu (obrazki internetowe), guzików…

włóczkowe…

lampka, wykonana ze starej lampki nocnej, decoupage i szydełko

zegar – moja Córka uwielbia sowy, więc postanowiłam zrobić Jej zegar w kształcie tego ptaszka :), wykorzystałam pudełko, kolorowy papier, włóczkę, koraliki, guziki, wstążki i mechanizm do zegara

balon – w OBI w dziale z oświetleniem zobaczyłam żyrandol do pokoju dziecięcego w kształcie balonu, od razu przypomniałam, że mamy stary żyrandol kulę i wiedziałam już jak go wykorzystam. Zakleiłam dziury, ozdobiłam kolorowymi kamieniami, motylkami, wstążkami, przymocowałam mały koszyk, a do środka włożyłam misia i tak powstał balon

moja najlepsza specjalistka od pięknego wyglądu prac na zdjęciach, tu w trakcie pasji twórczej:)

i skrzynia, którą odnowiłam zimą tego roku. Skrzynia dla mnie niezwykle ważna, wykonana przez mego Dziadka, bardzo stara (została wykonana w latach dwudziestych XX w.), czas oraz użytkowanie bardzo ją nadszarpnęły, ale teraz wygląda „młodziej” i myślę, że lepiej – niestety nie mam zdjęć przed metamorfozą

przed

po

Czas mijał a ja powiększałam swoją wiedzę o tej niezwykłej metodzie zdobienia przedmiotów. Przede wszystkim pozwoliłam sobie na swobodę i indywidualność, zakupiłam nowe materiały do realizacji pomysłów i tak zaczęłam nadawać starym przedmiotom kolejne życie.

Wazon przed

i  wazon po

Pewnego wiosennego dnia otrzymałam dwa stare i bardzo zniszczone talerze. Mama ich nie chciała, więc ja je przygarnęłam. Starannie je wyczyściłam, wybrałam wzory serwetek, pomalowałam…, by ostatecznie cieszyć się starymi-nowymi talerzami. Niestety  brak zdjęć talerzy przed transformacją 😉

Ten talerz wyprosiłam od mamy. Stał w szafce latami zapomniany, więc postanowiłam odświeżyć go, a właściwie nadać mu zupełnie nowy charakter. Finalnie udało mi się uzyskać taki efekt.

Ale nie tylko stare rzeczy zmieniam, odświeżam, nowe także nadają się znakomicie do wszelkiego rodzaju drobnych przeróbek. W sklepie z tanimi produktami kupiłam dwa talerze (mały i duży) i filiżankę, sama filiżanka nie była mi potrzebna, ale spodek owszem. Dokupiłam jeszcze dwa świeczniki, one miały pełnić rolę łączników. I tak powstała patera, która wygląda tak.

a tak wyglądała jako trzy talerze

Jeszcze jedna „wyklejanka”, a właściwie doklejanka

Ten talerz znalazłam w szafce, był nijaki i właściwie zupełnie niepotrzebny, gdym go nie przerobiła pewnie ostatecznie znalazłby się na śmietniku, a tak mamy w domu nową, estetycznie wyglądającą rzecz

I ostatni przedmiot, który zmienił swój wygląd. Ta lampa była z Nami niemal od początku. Kupiliśmy ją w Suwałkach latem 2006 r. na ul. Kościuszki (jak już wspominałam bardzo przywiązuję się do przedmiotów stąd ta skrupulatność 😉 ). Przebyła z Nami drogę do Krakowa i tam pozostała do końca studiów i ponownej przeprowadzki do Suwałk. Jest dla Nas niezwykle cenna, dlatego długo zastanawiałam się nad poddaniem jej zmianom. Ale ostatecznie zdecydowałam się przerobić ją i nie żałuję, jest zupełnie inna, a jednocześnie wciąż dla Nas ważna. Wspomnę tylko, że byłą cała szklana, a teraz wygląda tak.